Ramazan bayramınız kutlu olsun...

 

Kardeşliğin doğduğu,sevgilerin birleştiği,belki durgun,belki yorgun,yinede mutlu,yine de umutlu,yine de sevgi dolu nice bayramlara...

Gökkuşağı gibi...

Gökkuşağı gibi olmalı insan
Biraz ondan, biraz bundan
Her renkten, duygudan tadılan
Yağmurdan sonra çıkan
Bulutların tam ortasında açan
Adı alemi-i sema konan
Güneş gibi olmalı insan
Geceyi aydınlık yapan
Günün göbeğinde umut gibi doğan
Aydın olmalı bembeyaz ak pak
Umut olmalı insan
Yolun başından başlamalı aşk
Amacı olmalı insanın
Biraz yaşam, biraz yaşatmak
Biraz arkadaş, biraz eş
Biraz insan, biraz yoldaş
Biraz hüzün, biraz keder
Biraz aşk, biraz kader
Biraz mutluluk, bir parça şeker
Biraz da olmalı ki edep
Hepsi insanda toplanınca
İnan yaşamak için tek sebep
Bil ki bu mutlu bir hayat eder...

(çınarda yaşanmamış bir gün)
8 Eylül 2010
Ömer Sabri Kurşun

Yağmur Damlaları

Hatırlar mısın?
Bir şarkımız vardı...
Sen dans etmekten utanırdın...

Hatırlıyor musun Çanakkale`de bir sonbahar zamanıydı... Yağmur öyle delicesine yağıyor, rüzgar öylesine hırçın sırtımıza vuruyordu ki, zaman zaman ayaklarımız yerden kesilecek gibi oluyordu. O yağmurun ve sert esen rüzgarın altında sarılmıştık birbirimize... Upuzun bir atkımız vardı... Bembeyaz... Neredeyse ikimizin boyu kadar tertemiz bir atkı... Üşümüştük ve ikimiz birden dolanmıştık o atkıya... İkimizinde gözleri görünüyordu akşamın buğusunda... Gözlerin öyle güzel parlıyordu ki; her saniye daha da kör oluyordu gözlerim... Öyle güzeldi ki gözlerin... Gözlerin... Sırtımıza vuran hırçın rüzgarların esintisinde bir kalkan gibiydiler bana...

Sarıla sarıla yürüdük kordonu. Çok üşümüştük, hem de çok.. Ama dünya umurumuzda değildi... Kimin umurunda olabilirdi... Yol boyunca çılgınlar gibi sevişirken, ikimizde de kocaman bir yürek varken, kim bizim umurumuzda olabilirdi...

Hatırlar mısın yağmur yağardı
Sen toprak kokusuna bayılırdın
Damlalar kıskandırır beni
Tutardım pamuk ellerini
Aşk dolu kalbimi ısıtırdım

Bizim şarkımızdı bu hatırlıyor musun... Yine yağmur yağıyordu o gece. Yine ben senin pamuk ellerini tutup, birlikte kordon boyunca yürüyorduk... Yağmur öylesine güzel yağardı ki, her damlası sana düştüğünde kıskandırırdı beni...

Şimdi yine yağmur yağıyor... Toprağına düşen damlalardan bunu hissedebiliyorsundur belkide... Gözyaşlarımla birlikte karışıyor toprağına... Bugün toprağına bir çiçek ektim... En sevdiğin çiçeği... Kardelen... Onu gözlerimden düşen damlalarla büyüteceğim... Toprağında onu ben gibi seveceksin sende...Bir gün, yağmur damlaları olarak düşeceğim toprağına... O zamana kadar seni hiç mi hiç unutmayacağım. Dedim ya... Ben hiç unutmadım, unutamam......

(a)

Kaynak:http://www.kalbim.gen.tr/

ALIŞMA BANA...

*ALIŞMA BANA;





Ne yapacagım belli olmaz,
bugün varım yarın birden yok olurum...





*DOKUNMA BANA;





Kapanmamış yaralarla doluyum,
canımı acıtma bir yara da sen açma...





*SEVME BENİ;





Yogun duygularımda kaybolursun,
tutuştururum...







*İSTEME BENİ;





Yasaklarla boğuşursun, engellerle doluyum...





*ÇÖZMEYE ÇALIŞMA SAKIN;





Seninle karışır iyice kördüğüm olurum...





*ANLAMA BENİ;





Ben kendimi anlarım, ben böyle mutluyum...







*DOST OLMAMI İSTEME ASLA;





Ben dostluğa yıllardır inanmıyorum...





*GÜVENİYORSAN KENDİNE;





İnandır beni dost sevgisinin varlığına...



Sonucunda öyle bir dostluk yaşatırım ki,


vazgeçemezsin





ÖMRÜN





Olurum

Gözler yalan söyler mi?

O "gözüne baktım mı, anlarım" tarzındaki çok bilmiş güven duygusu da ayrı bir acıklı hikâyedir! Hep dikkatimi çekmiştir; kendine böyle güvenenler ortalıkta kol gezen sosyopat yalancılarca ne çok kandırılırlar da, yine de uslanmazlar!Çünkü yalanla yaşamak ağırımıza gider.İnsan yalanı bilmek, tanımak, daha doğrusu biraz da hafiyece bir tat alarak "yakalamak" ister!

***

Gözlerimiz hep doğruyu mu söyler?Araştırmalar gözlere de pek güvenilmemesi gerektiğini; yalancının mumunun yatsı vakti gelinceye kadar gözlerde de yanmaya devam ettiğini gösteriyor.Evet! Acı, keder, hüzün gibi duygular pek saklanamıyor. Yüz ne kadar gülerse gülsün, kederli birinin gözlerinden o kederi silmek mümkün değil.Ama inşa edilmiş, üzerinde çalışılmış, hatta bizzat söyleyen tarafından bile sonunda inanılmış yalan bambaşka bir şey!İlle de bir mimik, bir jest ele veriyorsa eğer yalanı, o da gülümseyişlerimizmiş...İyi de...Küçücük çocukların bile tv haber sunucularının yapay gülümsemelerini taklit ettiği bir çağda bu bilgi işimize yarar mı? Hiç sanmam!Birbirimizin yalanını saptayıp anlamak yerine...Yalanı hayatımızdan kovsak... diyorum.Zor! Bakın bu çok doğru!

 

Haşmet Babaoğlu

(a)

Bırak nefes almayı artık…

Uğruna canını vermeye
Çalıştığın aşklarını
Sokak aralarında
Koşturduğun umutlarını
Bir kenara bırak
Vücuduna hapsedilmeye
Çalışılan hainliğe bak
Bak ki
O kapkara suretleri
Bir çırpıda yak

Onlar misafir sende
Gelip geçici
Ele geçiremez hiçbiri seni
Terk et ki
Yalnız kalsınlar
Gün geldiğinde
Tıpkı senin gibi

Bırak nefes almayı artık
Tek başına varılamayacak
Kadar zordur sonsuzluk
Yıpratırlar
Ağlatırlar
Bakmazlar yaşadıklarına
Satarlar seni iki kuruşa

Bırak nefes almayı artık
Biz hep yalanlarla kandırıldık
Dinle beni bir kere
Gözlerini kapa
Derin bir nefes al son defa
Bil ki
Ölüme kucak açmayı
Biz hak saydık
Yaşananları
Silemezsin belki ama
Öl ki
Yapılanları
Görmezden gelebilesin artık...

ağlayan çınar
21.08.2010
Ömer Sabri Kurşun